Slechten belg

Bron: http://welovebelgianfries.com

Ik begrijp het niet, dat Belgische fenomeen dat in de volksmond ‘een frietje steken’ genoemd wordt.
Als je in een stad woont en van een ruim aanbod en snelle bediening kan genieten dan kan ik nog snappen dat je ’s avonds uit pure luiheid wel eens frietkot binnenvalt.
Of na een avondje stappen, als je beseft dat het verstandig is om de alcohol in je maag aan te lengen, dan kan je me ook wel verleiden tot het verorberen van een curryworst special of kaaskroket (maar nee, nog steeds geen frieten).

Maar als je zoals wij tussen drie dorpjes in woont en de auto moet nemen om een bak-barak tegen te komen, dan begrijp ik dat al vele minder.
Zeker als je dan ook nog 40 minuten moet aanschuiven in een veel te kleine, vettige, stinkende en overbevolkte ruimte om thuis te komen met platte en lauwe fritten. Of nog beter, om daar te plekke, als er al plaats vrij is, je langverwachte pakje frieten en boulet binnen te schrokken terwijl hongerige wachtenden op je handen en mond zitten te kijken.

noodlesoep

Op dat dikke uur dat nodig is om heen en terug te gaan om een frietje te gaan steken maak ik op kousenvoeten (letterlijk en figuurlijk) een rode curry, maaltijd noodlesoep met gember of pasta met gebakken aubergines.   *kwijl kwijl*
En doe ik eerst nog de boodschappen (daarvoor wissel ik de kousen wel voor hakken) om al de ingrediënten, voor zover ik het meeste al niet in huis heb, te halen.

Bakken we bij ons thuis dan nooit frieten? Nope, geen (werkende) frietketel in ons kot (stinken dat dat doet, bweik). Ergens op een hoog schap staat er nog een oud, groot blinkend model maar toevallig kan ik er net niet aan zonder een trappeke te nemen. Dat trappeke dat nog buiten staat en te vuil is om binnen te nemen en dat eigenlijk doorzakt en … maw die ketel staat daar goed en blijft daar staan.

En de kinderen, zagen die dan niet achter frietjes?
Zelden, hoogstens eens om kroketten maar die maken we dan in de oven klaar of bestellen we als we bij de buren aka oma gaan eten.
Gelukkig voor hen hebben ze langs ‘de andere kant’ wel een ouder en stiefouder die op tijd en stond met hen een frietje gaan steken.

Ik ben er dus zeker van dat ze het zonder trauma’s zullen overleven :-p

Advertenties

2 comments

  1. Hier wordt de frietketel toch geregeld ingestoken, eigenlijk vooral voor de kids dan. En een frietje steken, dat is al zo lang geleden, van mijn jeugd zelfs.. Liever zelf geschilde en gesneden frietjes…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s