Dubbel

Even schetsen: 4 dagen super leuk weekend Frankrijk met de hubbie, om onze eerste huwelijksverjaardag te vieren, en net als we huiswaarts willen vertrekken wordt mijn auto leeggeroofd.

Onze twee koffers en een sportzak, foetsie.
Als je met de auto reist heb je veel plaats en dus prop je op het laatste moment bovenop de reiskoffers nog twee paar extra schoenen (waarom zou je kiezen als er plaats is), handtasje, een warme jas , je favoriete jeansjack en je laatste nieuwe poncho in de auto.
Dus wij naar Frankrijk met een autokoffer vol met onze favoriete kleding.

En wij terug met een lege auto en een ingeslagen raampje.
Bij deze hebben we van de politie in Lyon geleerd dat het achterste kleine raampje in het Frans een déflecteur noemt en dat het wel eens vaker wordt ingeslagen, vooral als je een Belgische nummerplaat hebt. Ik had het liever niet geweten.

Het ergerlijkste vind ik het feit dat al onze spullen nu waarschijnlijk ergens in een container liggen te rotten want de daders waren duidelijk op zoek naar elektronica, wat er nauwelijks in onze bagage zat. Niet naar mijn man zijn bril, mijn schoonheidsproducten, onze laatste nieuwe schoenen, mijn glitter truitje van Essentiel, de lingerie die ik aanhad op onze trouwdag, de herinneringen aan de leuke avond in restaurant Likoké, mijn laatste nieuwe flashy handtas,  …

En terwijl ik dit schrijf voel ik me oppervlakkig en materialistisch. Want ja ik besef dat het maar een stom voorval is en we blij mogen zijn dat we zelf niet overvallen zijn, dat er 1000 keer ergere dingen zijn en het eigenlijk enkel om een luxe probleem gaat.

Maar toch ben ik uit mijn element door het constante gemis van ‘mijn’ spullen zoals dagcrème, mijn favoriete zwarte botjes, laatste nieuwe sjaal met doodskoppen van Ikks, make-up penselen, fohn borstel, haardroger, …

En ja dit zijn allemaal dingen die we opnieuw kunnen gaan kopen maar budgettair zal dit over meerdere maanden moeten gespreid worden en zullen we nog een tijdje allerlei spullen moeten missen.

Dubbel. Van de éne kant voel ik me verontwaardigd, kwaad en uit mijn comfort zone gerukt.

En langs de andere kant zeg ik tegen mezelf: zaagt niet, don’t be a drama queen en focus op de positieve zaken.
Dat we geen was en strijk hadden als we thuiskwamen bijvoorbeeld :-p

Advertenties

One comment

  1. Enkele jaren geleden was ik met mijn lief in Keulen … aangekomen en geparkeerd in de parking onder de Dom, vlak aan de ingang, onder de camera … Na ons eerste verkenningsuitstapje blijkt dat onze auto volledig leeg gehaald was … We zijn dus moeten gaan shoppen eer we terug naar ons hotel terug gingen want we hadden NIKS meer behalve -gelukkig !- onze papieren op zak … Halve nacht op het Duitse politiebureau leverde alleen maar méér stress op want de camera registreerde nét niet onze auto … Grrr … Dit is niet voor herhaling vatbaar en ja er zijn ergere dingen maar het is gewoon een k(puup)t-gevoel …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s