Andalucia trip, part II: pueblos blancos, Ronda en Malaga

Al meer dan drie keer begon ik aan het verslag van Part II van onze Andalucia reis, ondertussen al bijna 2 maand geleden.
Maar elke keer dwaalde ik af naar deze budgettair gevaarlijke site en moest me inhouden om niet direct een trip naar Zuid-Spanje te boeken. Maar vandaag bijt ik door, leg ik voor alle veiligheid mijn betaalkaarten buiten bereik en denk ik graag terug aan die mooie week midden november.

Part II

Na Sevilla trokken we met een huurwagen naar Ronda. Een prachtige trip langs de Pueblos Blancos. Mooie bergdorpen, imposante rots landschappen, kurkbossen, gezellige verdoken terrasjes, een prachtig blauw meer, roofvogels, … deze road trip zal ons nog lang bijblijven.

’s Avonds toegekomen in Ronda konden we van nog meer pracht genieten. Logerend in de Parador, gelegen aan de bekend kloof zelf, genoten we van een romantische locatie om onze tweede huwelijksverjaardag te vieren.
Als er één adresje is dat je in Ronda moet kennen is het de tapasbar Casa Maria. Een kaart is er niet, je vraagt aan de chef een beetje van alles en krijgt dan een uitgebreid tapasassortiment van hoog niveau voorgeschoteld. Huiselijk en zonder blabla maar qua kookkunsten van een zeer goed niveau. De gegrilde asperges en rund met truffelaardappel zijn van een  niet te evenaren niveau (jawel, ik heb het thuis al geprobeerd maar deze mama slaagde er niet in Maria haar kookkunsten te evenaren).

Gezien de hevige regen trokken we de volgende dag vrij snel door naar Malaga waar het gelukkig droger was. Een leuk appartement met een eigen terras in het centrum van Malaga was onze uitvalsbasis voor de volgende dagen.  Met de markt vlakbij genoten we van de mogelijkheid om zelf achter het fornuis te kruipen want twee keer per dag op restaurant gaan gaat al snel vervelen.
Dus kochten we vers gevangen zeevruchten, kruiden en sla en genoten van ons eigen potje vanop ons terras met zicht over de stad.

Wil je toch op restaurant gaan dan is Uvedoble dé aanrader van Malaga. Gelegen nét naast de kathedraal biedt deze kleine moderne bar nét iets andere tapas aan een hele eerlijke prijs. Wij gingen er twee keer op drie dagen. Probeer zeker de Ajo Blanco, een koude amandelsoep, mijn favoriete gerecht die week.
Om onze huwelijksverjaardag nog verder te vieren bezochten we ook het sterrenrestaurant van José Carlos Garcia, gelegen op Muello Uno, een mooie nieuwe kade aan de jachthaven waar het leuk vertoeven is.  Mooie creaties, strak maar smaakvol interieur (spijtig genoeg pasten de stoelen niet in mijn koffer) en een eigenwijze versie van typische Malageense gerechten. Een interessante ervaring maar naar de dure kant.

De voorlaatste dag huurden we een fiets en reden de kustlijn af op zoek naar een strandhut waar je gebakken sardines kan verorberen. Gezien het mindere weer en laagseizoen was het vrij kalm en waren veel strandketen gesloten maar gelukkig was het Balneairo open. Een oud badhuis omgetoverd tot een loungebar waar we genoten van sardines met vingerlikkend lekkere patatas bravas. Ondergaande zon boven de zee, een glas wijn en wat finger food. Life can be good.

We beslisten op dit terras om november 2015 terug naar Zuid-Spanje te gaan, waarschijnlijk de regio van Cordoba/Jerez/Cadiz.
Maar moesten we de lotto winnen en dubbel zoveel vakantiedagen hebben, dan gingen we al vele sneller terug. Naar Sevilla, de witte dorpen én Malaga en hun enorm vriendelijke inwoners, lekker eten, prachtige natuur en mooie steden.
November is nog zo ver weg, zucht.

Advertenties

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s