Beaucoup Fish – Brussel

Vrijdagavond, mijn favoriete moment van de week. Het moment dat je in de auto stapt en de deur van het werk letterlijk en figuurlijk achter je dicht slaat. Dat je, zoals vorige vrijdag, met de ramen open, genietend van de zon en de verse lucht, naar huis rijdt, Roisin Murphy door de speakers. Niet oorverdovend luid maar nét luid genoeg om alle gedachten uit je hoofd te bannen, enkel focus op de baan en muziek. Vorige vrijdag was het summum van zo’n vrijdagavond. Hubbie en ik deden wat we het liefst doen; flaneren in Brussel, people watchen, dromen, plannen smeden en goed eten.
We startten onze avond met een bezoekje aan Flowertime in en aan het stadhuis van Brussel.
Het thema was Italiaanse barok, niet echt mijn stijl maar er waren toch wel enkele interessante en mooie creaties bij, het bezoek waard dus. Ondertussen was het hoog tijd voor aperitief en dus liepen we even langs het gezellige toch heel drukke Sint-Katelijneplein.
Na een bezoekje aan M-eatery Mechelen twee dagen eerder zou een goed stukje vis me nu wel smaken. Normaal gezien zouden we dan in de Vismet belanden, het favoriete adres van de schoonouders die er gemakkelijkheidshalve beter boven zouden gaan wonen. Maar omdat we altijd graag een nieuw adresje proberen reserveerden we bij Beaucoup Fish, vijf minuutjes verder wandelen in de Van Gaverstraat.

Een klein restaurant, strak en sober ingericht met een open comptoir.
Starten deed hubbie met de krokante papillot van garnalen, mozzarella di bufala en coulis van kerstomaten. Een mooie pimped up versie van de klassieker scampi fritti. Ik koos de carpaccio van gekonfijte paprika, ansjovis en krokantje van parmesan. Lekker al had de ansjovis voor mij wel vele aanweziger mogen zijn. Bij zes ansjovisfilets denk je eerder aan een aperitiefhapje en minder aan een voorgerecht.
De Noordzeetong die hubbie nam was met zijn 600 gram niet klein te noemen. Lekker, vers met een goed slaatje en frietjes. Ik koos voor de andere klassieker namelijk garnaalkroketten. Smeuïg en op basis van een smaakvolle fumet, comme il faut!

Om deze warme zomeravond fris af te sluiten bestelde ik een Colonel Kalamansi. Een originele versie met schuimpjes en basilicum.
Alle gerechtjes die we hier aten waren lekker. Maar toch misten we dat ietsje meer, zeker als je rekening houdt met de prijzen. Is het omdat we te hard vergelijken met een gevestigde waarde als de Vismet, verwachten we teveel? Ik weet het (nog) niet. Soms moet je appreciatie voor een restaurant groeien. Ik geef Beaucoup Fish daarom nog graag het voordeel van de twijfel.

Wordt vervolgd …

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s